Między górami sinoniebieskimi

Zbrzydło człekowi patrzynie na lud prosty, co to mało chłopa po ziemi chodzi? Przetośmy ni chłopy ni zwykłe mieszczanie, cobyśmy na feudzie czyim przesiadywali. Jakośmy postanowili, takośmy zrobili. Żeśmy koni nie szczędzili, trza było wszak nadążyć zanim by noc wzeszła, a i Bóg łaskawy obdarzył nas zimą łagodną, to żeśmy dojechawszy poczęli cierpliwie czekać na miłościwie nam panującą Badis.A gród zacny Toruń, co to w ramionach Wisły czoło wychyla i nie baczą na nic bramy jego ni mury mocarne. W sercu miasta tego podjęto nas w gościnę, komnat takich jak u nas tam nie ma, cożeśmy się gnieździli, jako mrowie w mrówczym domu, przeto nikomu krzywda nie została wyrządzona, ni nikt nikomu głowy nie psował.

A i towarzysze nasi równie dostojni, co że miasto. Oto z ciemnej Północy przybyli również z nami waleczni Skandynawowye, co to niczego się nie obawiają ale i n

i świecy ni kaganka nie znają. A byli z nami też i ludzie dziwni, skąd? – Bóg raczy wiedzieć – co to siebie określali byli mianem mafyi, a inni jeszcze jadło na skrawki papyieru mieli. Co to żeby na targu koleyje widzieć, nie widzielim, a i miodu i piwa nie ubywa.

Dwa nadworne kuchmistrze albo to sie spili, albo zza Bugu być muszą, co to strawy nam nietutejsze szykowali. Smakiem podobne do jadła, co tośmy jedli ongi jak nas w zniewolenie pod Salaminą Muzułmanowie byli złapali.

Giermki, co to odwage i męstwo miały wykazać zafrasowały po trosze głowę Naszej Miłościwej Pani, jeno na koniu sie darmo nie jeździ, co to Pani nasza musiała oswobadzać

nieszczęsnych paziów, co to by nie musieli sakiew swych opróżniać na rzecz stajennego, którego konie powzięli byli.

Jako odwagę i męstwo okazali, pasowała ich Jej Królewska Mość na rycerzy, co to przysiungę składać mieli, co by dobrymi rycerzami byli.

Torunia śmy obaczyli, cośmy chcieli, tym oczy nacieszyli, pierne rarytasy, co to na całą Koronę słyną, do domu powlekli.

Wronhold Waleczny z dynastii Namiestników xD